Onze Kerk .png)
| Verkondiging 25-04-2011, Tweede Paasdag |
 |
 |
 |
| Geschreven door G. van Wieren |
| woensdag, 27 april 2011 08:40 |
|
Gezamenlijke dienst in de Hervormde kerk Tweede Paasdag 2011
Zingen voor de dienst JdH 496 Welkom Zingen Ps. 68: 7 Stilte van voorbereiding Votum en groet Zingen Zingend Gezegend 155 Geloofsbelijdenis Zingen Herv Bundel 1938 Gez. 93 Gebed Zingen Gez. 330 Verkondiging Vader vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. Heden zult je met Mij in het paradijs zijn. Vrouw zie uw zoon; zoon, zie uw moeder. Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? Mij dorst. Het is volbracht. Vader in uw handen beveel Ik Mijn geest. Zingen Gez. 454 Gebed Collecte Zingen ‘U zij de glorie’ Zegen
Verkondiging
De afgelopen weken heb ik verschillende mensen gevraagd om de zeven kruiswoorden van Jezus te noemen. De woorden dus, die Jezus uitsprak toen Hij aan het kruis hing. Dat bleek nog niet zo eenvoudig te zijn. Nu kan ik dat vanmorgen ook aan jullie vragen, maar dat doe ik niet. In plaats daarvan geef ik ze jullie. Ze staan op de liturgie vermeld. Toen we eenmaal de zeven kruiswoorden hadden, heb ik dezelfde mensen gevraagd om van die zeven kruiswoorden aan te geven welke je het meest aanspreekt en welke het minst. Dat kan ik natuurlijk van morgen wel doen.
à Kijk even naar de zeven woorden en probeer voor jezelf aan te geven welke je het meest en welke je het minst aanspreekt.
Die mensen van de afgelopen weken heb ik vervolgens gevraagd naar hun motivatie. Waarom spreekt die het meest aan en die andere het minst. Dat doe ik vanmorgen ook niet. Daar kun je het straks onder de collecte wel met elkaar over hebben; of anders onderweg naar huis.
Ik kan jullie wel zeggen wat de gevraagde mensen als antwoord geven: * De meesten sprak het kruiswoord ‘Mij dorst’ het minste aan. * Van de woorden die het meest aanspraken waren het vooral ‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen’ en ‘Heden zul je met mij in het paradijs zijn’.
Die laatste vooral omdat daar de grote genade van God uitspreekt. Tot aan het moment van sterven kun je je nog aan Jezus toevertrouwen. De misdadiger aan het kruis ziet in Jezus de weg tot het heil. Hij ziet in Jezus inderdaad wat er boven zijn hoofd staat: koning der Joden. Gezien zijn verleden weet hij dat hij zich nergens op kan beroemen. Hij vraagt slecht dat Jezus aan hem denkt wanneer Jezus in zijn koninkrijk gekomen is.
Dat is genoeg: Heden zul je met mij in het paradijs zijn. Tot op je sterfbed kun je bij Jezus terecht. Het is nooit te laat om je leven aan Jezus toe te vertrouwen.
Ik zal jullie vertellen wat mijn keuze is. Het kruiswoord dat mij op dit moment het minst aanspreekt is: Vrouw, zie uw zoon; zoon zie uw moeder. Ik vind het kruiswoord moeilijk passen in het decor van foltering, lijden en sterven. Zwaar mishandeld door de spot en de geseling, aan het einde van zijn krachten, hevige pijnen vanwege de kruisiging, weet Jezus toch om zich heen te kijken en de mensen scherp waar te nemen. Zijn lijden vergetend, zoekt Hij hulp voor de mensen die Hem lief zijn.
Zeker, de gebeurtenis is prachtig en tekent de bewogenheid van Jezus. Hij is inderdaad een man met oog en oor voor de ander. Maar dat lees ik ook in ‘Vader vergeef het hun want zij weten niet wat zij doen’ en ‘Heden zul je met mij in het paradijs zijn’. Die woorden vind ik echter passender in de gebeurtenis van de kruisiging.
Het kruiswoord dat mij op dit moment het meest aanspreekt is: Eli, Eli, lama sabachtani? Mijn God, Mijn God, waarom hebt U mij verlaten? Het komt op mij over als een woord van diepe verlatenheid. Een puur menselijk woord van eenzaamheid. Laten we daar even wat langer bij stilstaan
Dit kruiswoord van Jezus vormt een geweldige uitdaging voor de dogmatiek, de doordenking van de geloofleer. Waarom? Dat zal ik uitleggen. Van Jezus geloven we dat Hij zowel God als mens is. Op een voor ons onvoorstelbare wijze hebben we in Jezus met God te maken. Je zou kunnen zeggen: Jezus is sprekend God. Het kruiswoord: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U mij verlaten? roept dan de vraag op: God van God verlaten hoe kan dat? Nu is die vraag misschien voor de dogmatiek belangrijk, voor de verkondiging is die vraag dat niet. In de verkondiging gaat het veel meer om de betekenis van dit woord voor ons. Welke hoop, troost, bemoediging e.d. gaat er van dit woord uit?
Ik droomde eens en zie ik liep aan 't strand bij lage tij. ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij. We liepen samen het leven door en lieten in het zand een spoor van stappen, twee aan twee; de Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop in tijden van geluk en vreugd van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek zag, langs de hele baan daar waar het juist het moeilijkst was, maar één paar stappen staan... Ik zei toen: "Heer waarom dan toch? Juist toen ik U nodig had; juist toen ik zelf geen uitkomst zag op het zwaarste deel van mijn pad."
De Heer keek toen vol liefde mij aan en antwoordde op mijn vragen: "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb Ik je gedragen."
Een bekend gedicht. Een gedicht dat velen aanspreekt. Misschien heb je het zelf wel eens verstuurd, misschien heb je het zelf ook wel eens ontvangen.
Het gedicht wil een bemoediging zijn. Het wil de lezer voorhouden dat God altijd bij je is. Hoe moeilijk je het in het leven ook hebt, weet dat je nooit alleen gaat. God gaat met je mee. Heer, waarom dan toch? "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb Ik je gedragen."
We moeten dit gedicht niet op Jezus betrekken. De woorden van Jezus Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? zijn niet te vergelijken met de persoon in het gedicht. Jezus was echt van God verlaten. Wanneer we dat niet voor ogen houden, begrijpen we de diepte van deze woorden niet; van de kruisiging niet.
Aan dat vervloekte kruishout hing Hij letterlijk tussen hemel en aarde. Het betekende dat er voor hem geen plaats was. Op aarde niet bij de mensen, in de hemel niet bij God.
Op aarde was het duidelijk. Lees je de evangeliën dan kom je er al snel achter dat Jezus een man was die weerstand opriep. Zeker, er waren volgelingen. Er waren mensen die Hem achterna liepen. Aan zijn lippen hingen vanwege de boodschap die Hij bracht. Uit waren op de wonderen die Hij verrichtte. * Zijn geboorte wordt echter vermeld met de kindermoord in Bethlehem. Dat had Hem ook moeten overkomen. * Zijn dorpsgenoten wilden Hem al eens stenigen om zijn aanspraak op een messiaanse profetie. * Priesters, farizeeën en schriftgeleerden probeerden Hem met vragen en absurde voorbeelden in de val te lokken. * Eén leerling verraad Hem. Een andere leerling liegt zich eruit. Alle leerlingen laten Hem alleen. * Bij zijn terechtstelling roept heel de mensenmassa om de vrijlating van Barabas en om Zijn dood.
Bij ons in de kerk hoorden we het op Goede Vrijdag: Crucify Him, crucify Him, let Barabbas free, We’d rather have a murderer, than let this man blaspheme
Je vraagt je af: Wat kan een mens allemaal aan? Hoe is dat allemaal te dragen? Die eenzaamheid, die woede tegen je, die haat! Hoe houd je dat vol?
Het zou Jezus goed doen, op dat moment zo’n tekst als ‘Voetstappen’. "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb Ik je gedragen." Dat wist Jezus. Hij hield vol omdat hij wist dat God bij Hem was. Al dat lijden, al die spot, Hij wist zich geborgen bij God. Uitgespuwd door de mensen, maar behouden in God.
Maar dan. Vanaf het zesde uur kwam er duisternis over heel de aarde, tot het negende uur toe. Ik vraag mij af, zou het echt over heel de aarde donker geworden zijn? Of zou het een symbolische verwijzing zij naar de verlatenheid van Jezus?
Hoe donker is het om je heen als ook God zijn handen van je afneemt. Ik sla mijn ogen op naar de bergen vanwaar komt mijn hulp? Hoe verlaten ben je als op die vraag geen antwoord komt? Zelfs de schepper van hemel en aarde laat je aan je lot over.
Donker, inktzwart is het dan om je heen. Daar hangt Hij, uitgespuwd door de mensen en ook bij God een gesloten deur. Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?
Een oude traditie zegt dat Jezus het niet bij de eerste woorden van Psalm 22 heeft gelaten. Jezus zou aan het kruis heel Psalm 22 hebben opgezegd. En Psalm die eindigt met het Godsvertrouwen. Ik kan mij dat moeilijk voorstellen. Het lijkt mij te veel een oplossing ontstaan uit de verlegenheid van de Godverlatenheid. Misschien was dat vertrouwen er wel, maar hier gaat het om de totale verlatenheid.
Hier hangt een mens van God en mens verlaten. In totale ontreddering, in totale eenzaamheid sterft Jezus aan het kruis. We lezen niet dat er een stem uit de hemel komt, zoals bij de doop. We lezen niet dat de zon weer gaat schijnen. Nee, in de duisternis gaf Jezus de geest.
En nu past Psalm 22. Nu Jezus tot in de dood de wil van God heeft volbracht kan en mag gehoopt worden op de redding van Psalm 22: Maar U, Heer,blijf niet ver weg; mijn sterkte kom mij spoedig te hulp red mijn ziel van het zwaard, mijn eenzame ziel van het geweld van de hond. Verlos mij uit de muil van de leeuw en van de horens van de wilde ossen. Ja, U hebt mij verhoord.
Die verlossing vieren we op Eerste Paasdag. Het graf is leeg. Opgestaan, opgewekt uit de dood treedt Jezus zijn leerlingen tegemoet. De destructieve macht van de zonde is gebroken. Deze ene, Jezus Christus, heeft de verzoening gebracht. In zijn totale eenzaamheid is Hij onze reddingsboei geworden. De schrijver van de Hebreeënbrief roept dan ook op ons oog gericht te houden op Jezus.
Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? Wat is nu de troost, de hoop, de bemoediging van dit kruiswoord van Jezus? In Zijn totale eenzaamheid heeft Hij ook onze, mijn totale Godverlatenheid gedragen.
En vanuit dat geloof kun je en mag je een gedicht als ‘Voetstappen’ dichten. Je mag zeker zijn van de woorden; "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb Ik je gedragen." omdat de totale Godverlatenheid door Jezus plaatsvervangend is gedragen. Op aarde mogen we zeker zijn van Gods nabijheid.
Wat een geweldige troost is dat. God is bij ons. De hemel is niet van koper. De blik van God is niet van ons, van mij afgewend. Deze ene droeg mijn Godverlatenheid.
Er is altijd hoop. Tot op het moment van sterven ziet God je aan. Heden zul je met Mij in het paradijs zijn.
Wie kan er aarden hier beneden als er geen open hemel is? Goddank is er een open hemel. Houdt dat vast, gemeente, wat de toekomst je ook brengt. Je bent nooit alleen. ‘Want Hij heeft het gedaan.’
Amen |
| Laatst aangepast op vrijdag, 14 september 2012 14:35 |
